و ازين ترجمه معلوم شد كه عدم تبديل قول مخصوص بكفارست نه عام نسبت بمؤمن و كافر زيرا كه عفو بر مؤمنين محقق و ثابتست وَ ما أَنَا بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ و نيستم من ستم كننده مر بندگان خود را . [ سوره ق ( 50 ) : آيات 30 تا 35 ] يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ ( 30 ) وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ ( 31 ) هذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ ( 32 ) مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ ( 33 ) ادْخُلُوها بِسَلامٍ ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ ( 34 ) لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ ( 35 ) يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ در روزى كه مىگوييم ما مر دوزخ را كه آيا پر شدى از كفار و عصات ؛ و بنا برين يوم نقول متعلق است بقول خداى تعالى كه فرموده : وَ ما أَنَا بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ و گويد دوزخ بخلق آلت كلام در آن كه آيا هيچ زيادتى است ؟ يعنى اگر ديگرى باشد از كافر و عاصى القا كنيد بسوى من كه در من گنجايش ديگر هست و يا معنى آنست كه گويد دوزخ كه آيا هيچ جاى زيادتى هست ؟ يعنى باقى نمانده در من جايى كه : ديگرى در آن گنجد . على بن ابراهيم در تفسير و تقول هل من مزيد چنين روايت كرده كه : اى ليس فىّ مزيد و اين روايت مؤيد توجيه ثانيست و همچنين روايت كرده كه چون حق تعالى دوزخ را از دوزخيان مملو سازد ، بهشت گويد كه بار خدايا چنانچه دوزخ را وعده داده بودى كه آن را پر كنى مرا نيز وعده داده بودى پس چنانچه دوزخ را از اهل كفر و عصيان پر ساختى مرا نيز از اهل ايمان و تقوى پر كن . حق تعالى درين وقت خلقى چند ايجاد كند و بهشت را مانند دوزخ مملو گرداند . و بعد ازين حضرت صادق عليه السّلام فرمودند كه طوبى لهم انهم لم يروا غموم الدنيا و همومها . يعنى خوشا حال اين بهشتيان كه نديدند غمها و المهاى دنيا را و در بهشت غنودند . و بعد از